Ingeruild voor een jonger model

27 maart 2017

Een oudere man verkiest een jongere vrouw, niks nieuws onder de zon. Op liefde staat geen leeftijd zeggen we dan, al lijken de vrouwen in kwestie echt piep te worden. Wie zijn deze mannen die steeds weer uitkijken naar een groener blad? En hoe gaan de vrouwen in hun leven daar mee om? Artikel van Lene Kemps voor Feeling.



Jason Statham en Rosie, twintig jaar leeftijdsverschil. George Clooney en Amal, zeventien jaar. Alec Baldwin en Hilaria, een gap van 26 jaar. Jeff Goldblum en Emilia, zij is 30 jaar jonger. Bruce Willis en Emma, 24 jaar verschil. Zij is mooi en fris, en niet zelden model of yoga lerares, hij heeft status en prestige. Het is een ‘ruil' die altijd heeft bestaan en die in biologische termen - zij kan nog kinderen verwekken en houdt hem jong - en in economische begrippen - hij kan haar beschermen en onderhouden -, makkelijk kan verklaard worden. Tikje voorspelbaar misschien, maar wie zijn wij om echte liefde te bekladden met cynische modder.
Soms stoort de mei-december-combinatie mij een beetje. Woody Allen en de 35 jaar jongere Soon-Yi bijvoorbeeld. Op welk feestje bekeek hij zijn stiefdochter en zag hij andere mogelijkheden dan de typische kus op de wang? Of acteur Dennis Quaid (62) die van relaties wel echt een Hollywood cliché maakt: hij ging van actrice PJ Soles (4 jaar jonger), naar Meg Ryan (13 jaar jonger), naar makelaar Kimberly (17 jaar jonger) en poseert nu op instagram met het 32 jaar jongere model Santa Aziri. En helemaal onthutsend: de geheel onverwachte breuk tussen Johnny Depp en Vanessa Paradis. Hij is vijftig, zij veertig, nog altijd beeldschoon en toch werd ze vervangen door Amber Heard, net 27. "Zo verliefd als een tiener", beschreef Depp zichzelf, en hij stapte in het bootje met iemand die nog geboren moest worden toen hij zijn eerste film draaide. Na vijftien maanden huwelijk volgden een contactverbod en een echtscheiding, en ik mompelde: "told you so."

Kruip niet in de slachtofferhoek
Uit onderzoek van de Amerikaanse datingsite OkCupid is gebleken dat vrouwen afspraakjes willen met een man met een gelijkaardige opleiding, eenzelfde economische achtergrond en min of meer dezelfde leeftijd. Mannen zijn makkelijker: ze willen een vrouw van vijfentwintig. Het lijkt of er een vervaldatum op ons achterwerk staat: niet meer gebruiken na 25. Dezelfde conclusie blijkt uit Belgisch onderzoek, maar toch waarschuwt relatietherapeute Rika Ponnet voor een stereotiepe benadering die mannen bestempelt als hormoongestuurde boosdoeners. "We kunnen erover morren, maar het is een feit: een jong en vruchtbaar iemand met haar volle potentieel voor zich, heeft een hogere waarde op de relatiemarkt dan een vrouw van vijftig. Dat zouden we misschien anders willen, maar zo is het. Dus als je mannen die vraag stelt, krijg je dat cijfer. Of ze in het echte leven uitsluitend voor 25-jarigen gaan, nee, natuurlijk niet. Maar het is wel zo dat het voor ‘oudere' vrouwen veel moeilijker is om een nieuwe partner te vinden, dat is statistisch bewezen." 
Ik zie ze ook echt in mijn omgeving, de scheidingen waarbij de vrouw vervangen wordt door een tien jaar jonger exemplaar. Als het Vanessa al kan overkomen, wat moeten wij gewone niet glamoureuze stervelingen dan? Ponnet: "Vergeet dat getal. Als een man een jongere vrouw kiest, gaat het niet zozeer over ‘jonger en mooier', maar veeleer over speelser en vrijer. Vaak is die vrouw zoals jij tien, twintig jaar geleden was, voor de routine in de relatie sloop, voor er kinderen of carrières waren. Het is bijzonder pijnlijk om zo'n scheiding te moeten meemaken, en ik kan me voorstellen dat zo'n breuk tekent voor het leven. Maar ik raad vrouwen toch aan om zich niet in de slachtoffer-hoek op te sluiten. Een relatie is altijd een verhaal van twee mensen, een gezamenlijke dynamiek. Probeer te zien hoe die relatie geëvolueerd is, welke keuzes je gemaakt hebt, en hoe die de afloop hebben beïnvloed. Durf jezelf de vraag te stellen: waarom ben ik verliefd geworden op die man? Zelfs na de scheiding, hoor ik vaak nog: hij was eigenlijk mijn ideaalbeeld. Moest hij nu minder koel en afstandelijk zijn, en trouw, dan zou ik opnieuw voor hem kiezen. Dan kan ik kort zijn: die man bestaat niet. Dat type zal nooit trouw zijn. Uiteindelijk realiseren sommige vrouwen zich dat ze dan misschien beter voor een relatie gaan die op het eerste zicht wat middelmatiger lijkt, maar waar ze wel liefdevol ondersteund worden."

Don Juan Draper
Rika Ponnet heeft een naam geplakt op de groene-blaadjes-zoeker. Ze noemt hem Don Draper. "Hij is een alpha-man, slim en charmant. Hij wil als een geslaagd iemand naar buiten treden. Succes in een relatie betekent voor hem niet: een leven lang gelukkig zijn met dezelfde vrouw en een familie opbouwen. Wel: steeds opnieuw bewijzen dat hij de concurrentie kan aangaan met andere alpha's, en tonen dat hij nog altijd een jonge vrouw kan verleiden."

Waarom vallen vrouwen voor hem? Rika: "Dat type van relatie draait vaak rond bewondering. De vrouw kijkt graag op naar zo'n man, zet hem op een voetstuk. Maar eenmaal samen komen er gaten in dat ideaalbeeld. Dan wordt het: hij is best wel egoïstisch, hij houdt weinig rekening met mij of de kinderen. Dan krijgen we een ander verhaal waarin alleen nog frustratie rest. Van die adoratie blijft weinig over, en laat dat nu net voor die man de reden van de relatie zijn Hij voelde zich de prins op het witte paard en plots is hij niets meer dan een schooier met slechte schoenen. Als hij dan een andere vrouw ontmoet, die wel weer bereid is om in die dynamiek te stappen, dan is de verleiding groot."

Het dictaat van de jeugd speelt zeker mee in de keuze die Don Drapers maken. Ponnet: "Jong zijn wordt hoog ingeschat, en wat is er beter om je jong te voelen, dan wakker te worden naast iemand van 25? Als je in een gezicht van 48 kijkt, is die spiegel misschien te confronterend." Maar belangrijker is het aspect zelfrealisatie.Ponnet: "Je leeft maar één keer, dat is het motto van vandaag. Honderd jaar geleden zou de moraliteit een echtscheiding in de weg hebben gestaan, dan zou het bij een buitenechtelijke relatie zijn gebleven. Vandaag zegt men: ik heb toch recht op geluk, en men gaat ervoor. Vroeger kwam het welzijn van het gezin op de eerste plaats, nu het eigen plezier. Ik wil niet argumenteren voor het een of het ander, ik wil er gewoon op wijzen dat die nadruk op het individuele geluk onze beslissingen stuurt, en vaak ten koste gaat van het wij-verhaal."

Uiteindelijk heeft Rika Ponnet een beetje medelijden met de Don Drapers van deze wereld. "Zo'n man is vaak narcistisch en heeft moeite met ouder worden. Hij zoekt steeds nieuwe vluchtroutes. Als hij dan uiteindelijk belandt bij een vrouw die zijn dochter of kleindochter zou kunnen zijn, welke emotionele diepte bevat zo'n verhaal dan nog? De echte connectie die je kan opbouwen met iemand, de intimiteit en vriendschap van een lange relatie, de gelijkwaardigheid en kwetsbaarheid ook... Die hele rijkdom aan gevoelens laten ze schieten voor arm candy. Het heeft iets tragisch."