'De heersende visie op ongewild kinderloze mannen is seksistisch'

13 juni 2015

Op moederdag zette De Morgen ongewenst kinderloze vrouwen in de kijker. Dat zorgde voor een kleine mediastorm. Veel mannen lieten weten met hetzelfde te worstelen. Het werd het vaderdagthema in de krant en voor een toelichting kwamen ze opnieuw bij Rika Ponnet terecht. Artikel van Barbara Debusschere.

 

Relatie-expert Rika Ponnet is niet verbaasd. "Ik zie zeker mannen die het er zwaar mee hebben. Gisteren nog vertelde een man hoe triest hij werd toen hij een vriend met zijn zoon zag voetballen - iets wat hij nooit zal meemaken. We zien moederschap als iets wat deel uitmaakt van je identiteit als vrouw, maar ook voor mannen is vader worden belangrijk." Het is zelfs belangrijker geworden: "De nadruk op vaderen is toegenomen. Er wordt verwacht dat de moderne man dat graag doet én hij mag er zijn blijdschap over uiten. Dat is een inhaalbeweging. Ga aan de schoolpoort staan en je ziet soms meer mannen dan vrouwen. In wezen gaat het om hetzelfde verlangen naar een diepe levensband met iemand en mannen zijn er even kwetsbaar in als vrouwen. Bij vrouwen staat moeder worden vaak op de eerste plaats. Bij mannen hoor je vooral dat ze ergens willen bijhoren, misschien omdat ze minder intieme vriendschappen hebben dan vrouwen. Ze willen samen dingen doen, iets doorgeven, iets betekend hebben." Ongewenst kinderloze mannen krijgen dan niet zelden de reactie: 'Jij bent een man, jij hebt alle tijd.' "Dat idee dat de man de eeuwige jager is die op zijn zestigste nog kinderen kan krijgen met een veel jongere vrouw, mag echt de vuilbak in. Het is een seksistische simplifiëring die mannen te weinig counteren. Want zij beseffen vandaag wél wat een verantwoordelijkheid opvoeden is. De meesten willen dat ook, maar liefst niet te laat. Ze zitten in met het fysieke, willen geen bompa zijn voor hun kind. Ook voor mannen is er dus een deadline." Die ligt zo'n vijf jaar na de biologische deadline bij vrouwen. "Na je 45ste nog vader worden, zien weinig mannen zitten en als dat wel zo is, blijkt het niet meer evident om een vrouw te vinden die jong genoeg is om nog moeder te worden. De oude bok met het jonge blaadje is een onrealistisch en achterhaald beeld. Maar zeer weinig mannen vinden het aantrekkelijk nog een kind te maken met een vrouw die hun dochter zou kunnen zijn en dan een oude vader te zijn." De redenen waarom het er ook bij sommige mannen niet van komt, zijn gelijkaardig als bij vrouwen. "Uitstel-en vermijdingsgedrag, te hard meerennen in de ratrace. Morsen met de tijd. Natuurlijk is de deadline niet zo definitief als bij vrouwen. Maar dat brengt ook met zich mee dat mannen er soms mee blijven worstelen tot na hun vijftigste." Maar waarom vinden de ongewild kinderloze mannen en vrouwen elkaar niet? "Wat speelt is angst en die verschillende deadlines. De vrouwen stellen het moederschap uit, gaan pas na hun 35ste op zoek naar een potentiële vader en zijn bang het moederschap te mislopen. De mannen voelen bij hen te vaak die dwingendheid en de dringendheid, en krijgen dan schrik dat ze vooral als spermafabriek zullen worden gebuikt en dat, eens het kind er is, ze het vijfde wiel aan de wagen zullen zijn. Ik zie dat die angst terecht is, bij sommige vrouwen draait het echt bijna alleen om dat kind. Zowel mannen als vrouwen doen er goed aan iets eerder stil te staan bij hun kinderwens."