Loslaten... hoe doe je dat?

26 februari 2019

'Laat het los', moet zowat het vaakst gehoorde advies zijn bij liefdesverdriet. Maar hoe doe je dat concreet? Annelies Dyck van Libelle vraagt het aan Rika Ponnet.

Relatietherapeut Rika Ponnet: "Ik krijg de vraag vaak in mijn praktijk, zeker als mensen al lang het gevoel hebben dat ze vast zitten: "Hoe kan ik die ander loslaten?" Het antwoord is dat loslaten niet nodig is. Meer zelfs: dat het niet kán. Als mensen lange tijd verbonden zijn, in dit geval in een liefdesrelatie, hebben ze een "representatie" van de ander. Dat is een begrip uit de psychologie en het betekent dat de ander "leeft" in jou. Om een simpel voorbeeld te geven: ook al is je partner niet fysiek bij je, heb je toch een voorstelling van hem en van jullie band, je wéét dat jullie partners zijn. Neurologisch onderzoek toont aan dat je hersenen zijn ingesteld op die verbondenheid met elkaar, en die gaat niet zomaar weg, ook niet als de relatie eindigt. Die band zet je nu eenmaal niet zomaar aan en uit."

Als die verbondenheid niet weggaat, hoe geraken we dan ooit over onze stukgelopen relatie? "Gelukkig doet de tijd z"n werk. Bij de een gaat het wat sneller dan bij de ander, maar feit is dat het beeld van die ander, die representatie, minder prominent aanwezig wordt. Tijd zorgt ook voor inzicht in je eigen aandeel. Als de breuk vers is, kijken mensen heel snel naar dader versus slachtoffer, naar de goeie versus de slechte. Maar zo werkt dat niet. Als dat genuanceerde beeld er is, kun je van de breuk een persoonlijk leerproces maken en word je gesterkt om in een nieuwe relatie te stappen. En ja, ook dat helpt dus. Je moet beseffen dat elke relatie inhaakt in de vorige (en de volgende), dat ze je vormt tot wie je vandaag bent. Het is deel van je, dus waarom zou je dat moeten "loslaten" of weggooien? Het voelt veel beter als je het probeert te integreren."