#relationshipgoals

13 november 2019

Of het nu over seks, de opvoeding van de kinderen of alles daartussen gaat: als koppel kan je op veel vlakken ruzie zoeken met elkaar en enkele typische valkuilen tegenkomen. Maar gelukkig zijn er onderweg ook oplossingen te vinden. Artikel van Nele Reymen voor Flair

Valkuil 1: Hij wil dit, zij wil dat

Lesley (31): “In het begin vond ik het heerlijk. Mijn vriend en ik hadden heel andere interesses en ik vond dat die verschillen onze wereld verbreedden. Maar ondertussen is het nieuwe er van af en storen we elkaar enorm aan die verschillende interesses. Probeer maar eens een vakantie te boeken die leuk is voor ons twee. Of een film te kiezen die we beiden goed vinden. Bij elke beslissing die we maken, moet er steeds een ruzie aan vooraf gaan. En geen van ons beiden wil een duimbreed toegeven.”

Lore (27): “Opposites attract, zeggen ze. In het begin vond ik het dan ook heerlijk om dat cliché bevestigd te zien bij mij en mijn vriend. Ik ben snel en luid, hij is kalm en ingetogen. Ik wil avontuur, hij wil routine. We leken elkaar daar wel telkens ergens in het midden te vinden, maar tegenwoordig blijven we elk aan onze kant en bij onze voorkeur. Dus dat botst.”

Rika Ponnet: “Bij conflicten in een relatie wenden koppels vaak hun onderlinge verschillen aan als reden. De ene wil dit, de andere wil dat. Dat kan zelfs over kleine, ogenschijnlijk onbelangrijke dingen gaan: wat zullen ze doen op die vrije dag? Welke film kiezen ze? Naar welk restaurant gaan ze? Het feit dat een koppel telkens weer op datzelfde punt in conflict gaat, betekent dat ze zich niet op de beste manier verhouden tot elkaar en dat hun verbondenheid niet goed zit. Die verschillen waren waarschijnlijk al aanwezig, maar in het begin van de relatie vormt dat meestal geen probleem. Pas na een tijd gaan die verschillen doorwegen en in hun ogen tot discussies leiden. Maar: die verschillen zijn niet de kern van het probleem.

"De kern van zulke discussies zit meestal in een verlangen naar meer betrokkenheid of net meer vrijheid binnen de relatie. Een partner kan het bijvoorbeeld het gevoel hebben dat de andere te ver van hem of haar af staat, of net te dicht komt. En die verschillen kunnen frustraties uitlokken." 

Wat te doen? “De oplossing voor zulke inhoudelijke discussies zit mogelijks in het sluiten van een compromis. Al is dat niet altijd makkelijk en kunnen daarna de discussies nog terugkeren. Die verschillen zullen blijven, daarom is het belangrijk om de onderliggende reden aan te pakken, de kern van het probleem. Waar gaat het echt om? Stel jezelf die vraag en ga met het antwoord aan de slag. Als koppel zal je af en toe vastlopen op verschillen, maar beschouw dat als een signaal om even te recapituleren.”

 

Valkuil 2: Het groene monster 

Karin (32): “Mijn vriend komt uit een relatie die geëindigd is omwille van bedrog. Onze relatie is goed, hij kan en mag mij vertrouwen. Maar toch lijkt hij dat gevoel van jaloezie niet van hem af te kunnen schudden. Als ik een sms’je ontvang, wil hij weten van wie. Als ik achter mijn laptop zit en lach, wil hij weten waarmee. Ik word er zelf zot van en hij duwt me net verder weg door zo jaloers te zijn.”

Elsie (26): “Een avondje uit eindigt bij ons meestal in ruzie. Meestal omdat mijn vriend vindt dat ik te weinig aandacht aan hem geef en te veel aan andere mannen. Wat helemaal niet zo is. Maar dat krijg ik hem dus niet uitgelegd.”

Rika Ponnet: “Jaloezie wordt meestal beschouwd als een negatieve emotie. Vaak komt die emotie vanuit een reflex: je wilt beschermen wat je hebt. In de huidige maatschappij lijkt het soms alsof een mens die reflex niet mag hebben. Toch is het helemaal niet onlogisch. Relaties kunnen tegenwoordig onder druk komen te staan door verschillende factoren. Denk alleen maar aan de sociale media die je in contact brengt met de hele wereld, als je wil. Dat kan bedreigend aanvoelen voor iemand die bijvoorbeeld ooit al gekwetst is geweest.”   

Wat te doen? “Het is aan beide partners om met jaloezie binnen de relatie om te gaan. Als de ene partner geviseerd wordt door de andere, kan die in de verdediging gaan. Het gedrag van de jaloerse partner wordt daarbij vaak afgedaan als kinderachtig gedoe. Het gedrag van beide partners leidt op die manier tot een vertrouwensbreuk in de relatie. Jaloezie kan verstikkend werken, terwijl te onafhankelijk gedrag een partner ook kan wegjagen. Het is alleszins niet de oplossing om in de verdediging te gaan. "Beter kan je het gevoel van je partner erkennen, ook al is dat moeilijk. Vraag bijvoorbeeld waar die jaloezie vandaan komt, zonder de aanval in te zetten."Je kan ook samen afspraken maken over uitjes of het gebruik van gsm of sociale media. Een volwassen persoon heeft een totale vrijheid. En jaloezie past niet in die vrijheid. Toch ben je in een relatie met twee, wat betekent dat de begrenzingen binnen die relatie goed moeten aanvoelen voor beide partners. Zo wordt het een kwestie van geven en nemen, iets waar jullie beiden in kunnen investeren.” 

 

Valkuil drie: The kids are alright. Of niet? 

Jorinde (34): “Ik vind dat mijn man veel te laks omgaat met de opvoeding van onze kinderen. Hij is bijvoorbeeld helemaal niet consequent. Als de kinderen iets vragen kan hij drie weigeren, om een vierde keer toch toe te geven. Terwijl ik desnoods nog een vijfde keer ‘nee’ zou zeggen! Meestal eindigt het met de kinderen die hun zin krijgen en wij die in een discussie verzeild geraken.”

Kelly (32): “In de opvoedingsstijl van mijn vriend zie ik de harde hand van zijn vader. En die stijl ligt mij helemaal niet. We hebben daar al vaak over gepraat, maar in the heat of the moment handelen we toch steeds naar ons eerste gevoel. En daarbij zitten we nooit op dezelfde lijn.” 

Rika Ponnet: “Bij het opvoeden van de kinderen komen er veel dingen uit onze eigen kindertijd boven. Elke partner heeft zijn eigen mening, zijn eigen basis, normen en waarden. Het is een deel van wie we zijn en dat willen we graag ook meegeven aan onze kinderen. Daardoor werken we in zekere mate zelfs verder op wat we zelf hebben meegekregen. Maar net daardoor kan een koppel vastlopen op discussies over die opvoeding en de kinderen. "Een relatie komt vaak sowieso al onder druk te staan wanneer er kinderen komen, simpelweg omdat er een nieuw evenwicht gezocht moet worden." Er gaat veel tijd en energie naar de kinderen en het gevaar bestaat dat de partners naast elkaar door gaan leven. De beschikbaarheid voor de ander verdwijnt op die manier en dat kan leiden tot een soort eenzaamheid, met een tekort aan betrokkenheid. Wanneer er daarbij dan ook nog discussies komen over de opvoeding van de kinderen, leidt dat tot problemen.” 

Wat te doen? “Bij een onevenwicht kan het zijn dat een van de partners beter denkt te weten wat goed en belangrijk is voor de kinderen. In dat geval is het goed om eens te luisteren naar elkaars mening. Dat zal alleszins beter werken dat je groot gelijk uit te roepen. Het is mogelijk dat jullie lijnrecht tegenover elkaar staan in die mening of aanpak, maar samen kan er wel een manier gevonden worden die voor jullie beiden werkt. En die voor de kinderen werkt. Zij hebben vaak namelijk meer aan zo’n compromis, dan aan een wisselende aanpak. Als ouders zou je samen een front naar de kinderen moeten kunnen vormen. En dat kan enkel door samen een duidelijk standpunt in te nemen.”

 

Valkuil 4: S-E-K-S

Melina (32): “Na een drukke dag op het werk, het huishouden en de kinderen ben ik ’s avonds vaak zo afgepeigerd, dat seks het laatste is waar ik zin in heb. Mijn vriend daarentegen lijkt altijd zin te hebben in seks. Soms wijs ik hem af, maar dat wordt dan op onbegrip onthaald. En dat begrijp ik dan weer niet. Onze avonden eindigen steeds vaker met onze ruggen naar elkaar dan met een stevige vrijpartij.”

Annaïs (29): “Mijn vriend kan me soms het gevoel geven dat ik geen echte vrouw ben, simpelweg omdat ik niet elke dag seks wil. Alsof dat je een echte vrouw maakt? Geen fijn gevoel, want het doet me twijfelen aan mezelf. Terwijl ik toch ook gewoon eens geen zin mag hebben in seks?” 

Rika Ponnet: “Intimiteit behoort tot de basis van een relatie."Wanneer er conflicten rond die intimiteit ontstaan, is er dan ook vaak meer aan de hand." Een koppel durft wel eens toegeven dat ze in een dip zitten, maar ze slaan pas alarm wanneer ze echt vastlopen en elkaar niet meer aanvoelen. In dat geval is het ook nooit de schuld van een van de twee partners, het probleem ligt bij beide partners. De verbondenheid tussen de twee is aangetast, bijvoorbeeld omdat ze elkaar uit het oog verloren zijn. En omdat er zo frustraties ontstaan binnen hun intimiteit, in de brede zin. Een voorbeeldje: een man kan misschien niets goed doen voor de vrouw, maar ’s avonds moet hij wel presteren in bed. Of een vrouw kan het gevoel hebben dat ze niet gewaardeerd wordt, terwijl ze wel die intimiteit moet geven.” 

Wat te doen? “De oorzaak van het probleem zit niet in de intimiteit op zich, maar ver daarbuiten. Stel jezelf enkele vragen: krijgen jullie beiden de tijd en ruimte om jezelf te zijn? Hebben jullie voldoende aandacht voor elkaar? Hoe tonen jullie affectie en waardering? Probeer om open te zijn met en naar elkaar. Kleine dingen die niet uitgesproken worden, zullen na verloop van tijd opstapelen en kunnen leiden tot een breuk in jullie verbondenheid.”

 

Valkuil 5: Saaaaai

Katrin (35): “Onze maandag ziet er hetzelfde uit als onze dinsdag. Die dinsdag is weer hetzelfde als de woensdag en zo belanden we in een weekend dat er ook elke week hetzelfde uitziet naar mijn gevoel. Mijn vriend lijkt daar geen last van te hebben en houdt van die routine. Maar uiteindelijk zou ik op zondag wel eens willen uitbreken, eens zot doen. Maar daar lijkt dan weer geen tijd voor te zijn. Ah nee, want op zondag gaan we altijd op bezoek bij onze ouders. Zucht.”

De deskundige: “Sleur hangt samen met die grote ‘is het dit’ vraag en de twijfel of iemand wel verder wil op de manier waarop het leven en een relatie loopt  Omdat ze dus in een sleur zitten. Toch is die sleur op zich niet het grote struikelblok. De kern van dit probleem zit meer in het feit dat zo iemand zich eenzaam voelt binnen een relatie en het gevoel heeft dat ze als koppel elkaar kwijt zijn. Vandaag is er de optie om dan ook effectief op te stappen. Toch hoeft het zo ver niet te komen.” 

Wat te doen? “Neem je eigen verwachtingen eens onder de loep. Wat verwacht je van je leven en van je relatie? Niet alles kan altijd even spannend zijn, dat is nu eenmaal de realiteit. Maar niets houd je tegen om af en toe dat gevoel van spanning terug op te roepen. Je kan daar als koppel aan werken en samen nieuwe dingen ondernemen, maar het kan ook alleen.""Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar een goede persoonlijke ontwikkeling en investeren in jezelf zal ook weer zorgen voor verrassingen en veranderingen in je relatie."

Valkuil 6: Money, money, money

Hanne (26): “Mijn vriend en ik zijn net gaan samenwonen en we hebben nu ook een gemeenschappelijke rekening. Maar we durven nogal eens discussiëren over waar we geld aan mogen uitgeven. We worden het vaak niet eens over onze uitgaven en dat brengt nogal wat spanningen met zich mee. Zo heeft mijn vriend laatst een duur espressomachine gekocht met zijn eigen geld, omdat ik vond dat we dat niet nodig hadden. Dat ding herinnert me nog elke dag aan die discussie. Waar ik dus gewoon buitenspel gezet ben.” 

Rika Ponnet: “Binnen een relatie moet er een groot wederzijds vertrouwen zijn om open kaart te spelen wat financiën betreft. Voor veel koppels is het niet evident om te praten over geld, omdat het vaak ook over emoties gaat. De partner met het meeste geld kan bijvoorbeeld het gevoel hebben dat hij of zij de andere moet onderhouden. Of de meeste macht heeft. De andere partner kan dat als een voordeel zien en die zorg toelaten. Maar het kan ook voor angst en een gevoel van afhankelijkheid of net teveel onafhankelijkheid zorgen. Geld kan zo dus mee bepalen hoe iemand zich in een relatie voelt: onafhankelijk en sterk, of net afhankelijk en kwetsbaar.”

Wat te doen? “Je kan geld niet wegdenken uit ons leven, dus het hoort ook bij een relatie. Afspraken over de financiën zijn daarom nodig. Welke afspraken er gemaakt worden, verschilt waarschijnlijk per koppel. Het belangrijkste is dat beide partners zich er goed bij voelen. 

 

Kom, kom, compromis

Het is meerdere keren aangehaald: we zouden compromissen moeten sluiten. Maar waarom is een compromis zo belangrijk? En hoe kom je daartoe?

Deskundige Rika Ponnet legt uit: “Niet enkel dat compromis is belangrijk, ook verbondenheid is een terugkerende term in dit verhaal. Die verbondenheid hangt samen met het zelfvertrouwen van partners en het vertrouwen in de andere. Wat op zijn beurt dan weer samenhangt met het al dan niet slagen van de relatie. Wanneer het niet lukt om een compromis te sluiten, ontstaat er een soort strijd waarbij er altijd sprake is van winnen en verliezen. En van een gelijk halen. Dan kan je afvragen of die verbondenheid er wel is? Is er voldoende persoonlijke ruimte? Kan er gedeeld worden binnen de relatie? Dat zijn allemaal dingen die bespreekbaar zouden moeten zijn binnen een relatie." 

"Als de verbondenheid goed zit, is het niet moeilijk om tot een compromis te komen. Dan zal het niet aanvoelen alsof beide partners verliezen, maar is het een gewin voor hen als koppel.”