Verrassende resultaten in enquête bij 500 Vlaamse koppels

05 maart 2014

In de nieuwe docureeks ‘Koppels' op VIJF laten twintig koppels in hun interne keuken kijken. Aanleiding voor de openhartige babbels zijn de antwoorden op een enquête die de tv-zender onderzoeksbureau Haystack liet uitvoeren bij 500 Vlaamse koppels tussen 20 en 40 jaar. De uitgebreide enquête levert soms verrassende resultaten op. Kaatje De Coninck van Het Nieuwsblad vroeg relatiedeskundige Rika Ponnet om haar licht te laten schijnen over enkele opmerkelijke resultaten.

 

* Vlaamse koppels geven hun seksleven een gemiddelde score van 6,5 op 10.
Rika Ponnet: ‘Aan de universiteit is dat geslaagd, en ik denk ook dat dat goed genoeg is voor de meesten. Men heeft wel eens het verkeerde idee dat binnen een vaste relatie seks altijd spectaculair goed moet zijn, maar dat is onrealistisch. Als je twee jonge kinderen hebt die om de haverklap aan je bed staan, zal het misschien maar een drie zijn. Maar dan volgt wel weer een periode waar het heel goed is. Je seksleven fluctueert mee met het leven, ook daar zijn er hoogtes en laagtes.'
 
* Een op de vijf koppels duikt pas de koffer in na 3 maanden daten
‘Drie maanden is toch lang, wellicht gaat het eerder over mensen in eerste relaties, die op jongere leeftijd iemand leren kennen. Maar dat geeft toch een klassieker beeld dan we soms denken. Een veertiger die net gescheiden is, zal bijlange zo lang niet wachten om met een nieuwe partner in de koffer te duiken.'
 
* Vier op de tien vrouwen checkt stiekem de gsm van hun man. Meer dan de helft van de mannen én vrouwen leest sms'jes en e-mails mee (stiekem + op verzoek samengeteld)
‘Ik schrik daar niet van. Mensen gaan met twee uit werken, leiden voor een groot stuk een apart leven, en dan heb je ook nog eens gsm's, mails, chatprogramma's die het onveiligheidgevoel nog groter maken. Het is niet makkelijk om daarin het vertrouwen in elkaar te blijven behouden. Het is ook niet altijd slecht bedoeld: voor een stuk gaat dit om weten waar de ander mee bezig is. Het is een vorm van controle, ja, maar ook van betrokkenheid.'
 
* Gemiddeld zeggen Vlaamse koppels 14 keer per week dat ze van elkaar houden, en vooral de mannen nemen daarin het voortouw: ruim de helft van de mannen zegt minstens 10 keer per week ‘ik hou van je' terwijl maar 1 op de 5 vrouwen hetzelfde doet.
‘Dat lijkt me gigantisch veel. De vraag is wat het dan nog betekent? Mannen geven ook opvallend vaker complimenten dan vrouwen, meer dan twee keer zoveel. Dat is een vorm van goed stemmen. Het is een dynamiek die in veel relaties terugkomt: vrouwen zijn meer vragende partij voor aandacht, bevestiging. Mannen proberen dan zo hun partner een goed gevoel te geven. Maar als dat dan een compensatie is van wat niet in de praktijk gebeurt, tja...'
 
* Want: vrouwen staan nog altijd in voor 70 tot 90 procent van het huishouden. Ook de vuilbakken buitenzetten, is een vrouwentaak. In 60 procent van de relaties doet zij dat!
‘Dit is voor mij het meest treffende, en het meest pijnlijke resultaat. Na al die jaren is eigenlijk nog niet veel veranderd: vrouwen hebben nog altijd niet het vermogen om een gelijke verdeling van die taken af te dwingen. En het gaat hier niet om zorg voor de kinderen, maar echt om taken. Maar ik denk dat veel vrouwen hier ‘oef' zullen zeggen, omdat ze bevestigd zien wat bij hen thuis ook gebeurt. Mannen hebben daar absoluut nog een inspanning te leveren. Uit het tijdsbestedingsonderzoek van de VUB blijkt dat een vrouw in één week maar liefst 6 uur meer tijd besteed aan het huishouden dan haar man.'
 
* Bij 60 procent van de koppels heeft ‘zij' het laatste woord.
‘Lijkt mij onwaarschijnlijk. Misschien is het letterlijk wel zo, maar zal de man daarna toch gewoon zijn goesting doen. Dat zie je aan de cijfers van het huishouden: de echte macht in een relatie zit in grote mate bij de mannen. Een ander cijfers dat daarop wijst: een op de vier vrouwen huilt soms om haar man te manipuleren. Dat duidt erop dat ze weet dat ze een openlijke confrontatie niet zal winnen.'
 
* Meer dan één koppel op drie zegt minder dan drie uur per week met elkaar te praten zonder anderen erbij.
‘Dit komt in de gevarenzone. Vaak hoor ik bij koppels met ernstige problemen: ‘We praten eigenlijk al lang niet echt meer met elkaar. Het gaat enkel nog over praktische zaken: wie haalt de kinderen van school?' Terwijl het als koppel absoluut belangrijk is om genoeg kwaliteitsvolle tijd alleen te hebben om je weer op elkaar af te stemmen. Dat moet je echt bewaken in een razend druk leven. Dat kan met enkele simpele ingrepen: eet samen nadat de kinderen gaan slapen zijn bijvoorbeeld.'