Een chic trouwfeest met geld van mana en papa? Nee, dank u!

03 september 2016

Goed nieuws voor de prille vijftiger: u moet niet meer sparen voor de trouw van zoon- of dochterlief. Anno 2016 betalen jongeren hun trouwfeest liever zelf. “Het is dan wel een pak goedkoper, en wordt georganiseerd in een circustent. Ze willen er hún feest van maken. Niet dat van de ouders.” Artikel van Bert Heyvaert voor Het Nieuwsblad

 

Geen limousine. Geen old-timer. Geen boerenpaard-met-kar. Gewoon, op hun skateboard. Zo arriveert een trouwend koppeltje vandaag aan de kerk van Putte. Nadien is het feest in een tent op een wei, wie honger heeft haalt er een kroket uit de zelfgefabriceerde muur. En 's nachts blijven de gasten gewoon slapen in hun tentje. Tussen de koeienvlaaien.
Ziedaar het huwelijk anno 2016. "Het is geen uitzondering", zegt weddingplanner Nele De Winter van het bureau Mint & Memories. "Ik krijg tegenwoordig vaak aanvragen voor trouwfeesten met food trucks, muziekgroepjes of spaghetti op het menu. Het moet ónze dag worden, hoor ik vaak. Niet het traditionele feest in de sjiekste zaal van het dorp, met collega's van hun ouders die ze amper kennen."

16.750 euro
Want dat laatste kost geld. Véél geld. Gemiddeld 16.750 euro, berekende het weekblad Knack vorig jaar. "Twintigers zien daar het nut niet meer van in", zegt Koen Baeten, docent Gezinswetenschappen aan de Odisee Hogeschool. "Pas op: ze kunnen dat geld krijgen van hun ouders. Dat zou gemakkelijker zijn. Maar ze vinden dat weggesmeten geld." Weddingplanner Nele De Winter bevestigt dat: "Zowat alle koppels betalen vandaag hun trouw zelf. Zodat ze volledig vrij zijn om hun eigen feest te organiseren."
Het is, zegt Koen Baeten, een typische houding voor de zogenaamde "Generatie Ik". De generatie die opgroeide vanaf de jaren ‘90, toen de secularisering zich volledig doorzette. "Vroeger werden de regels van het huwelijk bepaald door de samenleving. Door de katholieke moraal en sociale tradities. Maar deze generatie groeide heel individualistisch op en denkt: Tradities? Waar heb je het over? Ik geef gewoon een dikke fuif. Bovendien zeggen ze: Ik ben niet naïef. Door de vele echtscheidingen beseffen ze dat hun huwelijk eindig kan zijn. Dat speelt ook mee bij de uitgaven voor een feest."

De droom blijft
Vandaar dus de feesten die ondenkbaar waren twintig jaar geleden: op een picknicklaken, of in een circustent. Het huwelijk is getransformeerd van een familietraditie naar een persoonlijke party.
Het aantal huwelijken gaat wel achteruit (-35% op vijftien jaar in Vlaanderen), maar toch droomt de helft van de jongeren er nog van om te trouwen. "Dat bewijst dat mensen nog altijd nood hebben aan een houvast", zegt relatietherapeute Rika Ponnet. "Ondanks al die individualiteit, willen we die liefde op een bepaalde manier vormgeven. Alleen is de motivatie veranderd. Vroeger trouwden jongeren omdat het sociaal wenselijk was. Nu omdat ze het zelf willen."