Menu
example

'Hoe kan ik mijn man doen praten?' 22/03/2014

'Ik ben een 56-jarige kleuterleidster en al 32 jaar gehuwd. Onze relatie is er een met ups en downs, maar vooral met weinig emotionele diepgang. Ik lees veel zelfhulpboeken, wat mijn man onzin vindt, en ben al eens te rade gegaan bij een therapeut. Telkens krijg ik het advies een gesprek aan te gaan met mijn man, maar hoe doe ik dat als hij er geen oren naar heeft? Ik heb het gevoel dat ik op veel domeinen geëvolueerd ben, maar mijn man is stil blijven staan. Hij vindt dat goed zo en steigert bij de suggestie samen in therapie te gaan. Het maakt me diep ongelukkig en ik weet niet hoe ik hier uit geraak.'
 
Rika Ponnet:
Jouw verhaal is een variatie op het aloude thema ‘vrouw wil praten en gevoelens delen, man wil met rust gelaten worden'. Het toont ook aan dat we als maatschappij behoorlijk ‘gepsychologiseerd' zijn. Was het vroeger ‘ik wil praten en hij niet', dan is het nu ‘ik maak evolutie door, hij blijft stilstaan.' Het gevoel is echter hetzelfde, je voelt je niet erkend en ervaart een gebrek aan verbondenheid. Een afgesloten partner stimuleren richting meer openheid is geen sinecure. Het is geen vruchtbare strategie om iemand te proberen overtuigen van het nut van praten, gewoon omdat een boek of de therapeut het zegt of omdat jij er behoefte aan hebt.
Vaak merk ik ook dat aandacht opgevraagd wordt via negatieve strategieën. De ene partner gedraagt zich dominant, eisend of trekt zich terug in een stil lijden vanuit de gedachte dat de andere dan zien hoe ongelukkig je bent. Gebeurt dat niet, zoals meestal het geval is, voegt dat extra toe aan het gevoel van ontevredenheid.
Positieve manieren om aandacht te realiseren zijn de strategieën die we toepassen als we verliefd zijn. We maken ons aantrekkelijk, hebben aandacht voor ons voorkomen, zijn inschikkelijk en zorgend, oprecht aandachtig, stimuleren en bevestigen die andere in hun kunnen en zijn. Al die bewondering gaat met de jaren vaak liggen en maakt plaats voor ‘mijn partner als project'. We zien niet langer de positieve dingen, maar alle zaken die niet goed zitten en aan remediëring toe zijn.
Om jezelf bevestigd te zien, zijn zelfhulpboeken al eens handig. Daar staat dan zwart op wit hoe beperkt en onvermogend jouw project in de huiskamer wel is. Een partner voelt zoiets feilloos aan, hoe de ander respect verliest, en zal zich daartegen beschermen door zich terug te trekken op een eiland. De partner leert dan zijn ding te doen of zoals de psycholoog Gottman het schitterend verwoordt: gaat ‘stonewallen' en vormt zo een ondoordringbare muur waarop al je verwachtingen, kritiek en verdriet stukgeslagen worden.
Ervoor zorgen dat je partner zich toont zoals hij is en deelt wat hij voelt, betekent dat hij zich veilig zal moeten voelen. Hij neemt immers een risico door zich op een terrein te begeven dat niet het zijne is, een risico op kwetsbaarheid en afwijzing. Hij zal dus een mogelijke winst moeten zien om dat risico te willen lopen. Zelf kwetsbaarheid tonen is de beste weg. Die ligt bij jou uiteraard niet op het domein van het verbale of het psychologische, maar op domeinen waarop hij vragende partij is en jij meer kwetsbaarheid ervaart. Bij nogal wat mannen is dat seksualiteit, maar het kunnen ook andere dingen zijn waarin jij niet tegemoet durft of wilt komen. Door wel een stap in die richting te zetten, kun je de dynamiek in jouw relatie in beweging brengen en komt er mogelijk ook ruimte voor het bespreken van jouw niet ingevulde verlangens.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu