Menu
example

'Mijn man wil geen seks meer sinds de geboorte van onze zoon' 07/06/2014

Ik ben een 42-jarige vrouw, 8 jaar gehuwd en mama van een zoon van 5 jaar. In mijn huwelijk loopt het al een hele tijd niet zo goed. Sinds mijn zwangerschap en de geboorte van ons kind, heb ik het gevoel dat mijn man zich volledig van mij heeft afgekeerd, er tussen hem en mij een muur is komen te staan. Hij heeft me sinds de bevalling ook niet meer aangeraakt, laat staan dat we nog gevreeën hebben. Ik zie er net hetzelfde uit als ervoor, pas er ook voor op dat ik zeker niet alleen focus op mijn kind, dus daaraan ligt het niet. Ik wil ook graag vrijen, vraag er naar, maar hij gaat daar niet op in. Hij werkt heel hard en heeft al bij al ook weinig aandacht voor onze zoon. Misschien speelt ook de slechte relatie met zijn moeder hierin mee. Het maakt me alleszins radeloos en ik weet niet wat ik moet doen.

Rika Ponnet:

Ik zie en hoor het vaak in mijn praktijk, hoe de geboorte van een kind een relatiecrisis met zich meebrengt. Geen roze wolk dus, maar zwaar weer waarin men als koppel terechtkomt. Bij heel veel paren is het zo dat kort na de bevalling, maar ook de eerste jaren, vermoeidheid spelbreker is en maakt dat het seksleven op een lager pitje staat. Vaak herneemt zich dat na verloop van tijd, waardoor mensen het gewoon zien als deel van een relatie, van de nieuwe rollen die je moet invullen bij de geboorte van kinderen en de zorgen die dit met zich meebrengt.
Jouw verhaal zit duidelijk niet in die sfeer. Radicaal elke vorm van intimiteit en verbinding uit de weg gaan, zoals je man doet, is erg pijnlijk en ondermijnt ook jullie band en het vertrouwen. Als vrouw afgewezen worden op het moment dat je op je kwetsbaarst bent, als je moeder wordt, is bovendien iets wat er diep inhakt.
De reden voor zijn afwijzing kan velerlei zijn. Misschien maakt je man een depressie door, wat sneller erkend wordt bij vrouwen na de bevalling, maar zeker ook voorvalt bij mannen die pas vader worden. Faalangst, de schrik het niet aan te kunnen of niet goed te doen, spelen daarin dan de hoofdrol. Daardoor gaan mensen zich al eens afsluiten voor seks, voor de verwachtingen van de ander en zich volledig terugplooien op zichzelf. Dit uitsluiten door het bij hem aan te kaarten en mogelijk een arts te raadplegen, lijkt me een eerste valabele stap. Misschien zitten de wortels voor zijn gedrag effectief in zijn verleden, in traumatische ervaringen uit zijn jeugd- en kindertijd. Zo zie ik wel vaker dat een moeilijke, slecht verwerkte ouder-kindband bij de geboorte van de eigen kinderen, opnieuw op de voorgrond treedt. Jouw moederschap, de band die jij hebt met jullie kind, is voor hem dan een confronterende spiegel, iets wat bijzonder veel kwetsbaarheid oproept. Daardoor ziet hij je niet meer als de vrouw van ervoor, maar als de zorgende en almachtige moeder, een beeld dat hem beangstigt en overspoelt en maakt dat hij zich volledig terugtrekt. Zoals hij zich verworpen gevoeld heeft, niet aanvaard en geliefd, zo verwerpt hij nu op zijn beurt jou, jullie gezin en weigert hij om er deel van uit te maken. Ook het wegvluchten in werk of bepaalde hobby's voegt toe aan dit beeld. Het signaal is duidelijk: hij investeert in zichzelf, neemt zijn vrijheid en autonomie in handen, weigert zijn vader- en partnerrol op te nemen.
Vaak zie ik ook dat een dergelijk huwelijk uiteindelijk strandt omdat er sprake is van een tweede relatie, niet zelden met een jongere vrouw zonder kinderen. Hier uitkomen zonder professionele hulp, lijkt me haast onmogelijk. Hij zal natuurlijk in eerste instantie moeten bereid zijn om aan de hele situatie iets te doen en om zijn probleem, jullie huwelijkscrisis, te erkennen. Dit opnemen met hem is, hoe moeilijk ook, dan ook de enige manier om uit deze impasse te geraken.


→ Terug naar overzicht

Lezingen

Rika Ponnet verzorgt regelmatig lezingen en presentaties binnen het brede vakdomein van de liefde. Op zoek naar een originele en boeiende spreker voor je organisatie?

Boek haar nu