“Wie slecht is in verleiden, heeft nu meer troeven”

21 december 2020

Datingsites en -apps ­mogen dan wel boomen, er vormen zich minder koppels tijdens deze crisis dan anders, gelooft relatie-expert Rika Ponnet. “Velen zijn ook bang om een afspraakje te maken en besmet te raken.

Ponnet hoort vaak van ­singles dat het momenteel heel moeilijk is om contacten te leggen. “Cafés en disco­theken zijn gesloten en in de zomer waren er geen festivals. Allemaal klassieke ontmoetingsplekken. Wie op zoek is naar de liefde, heeft gewoon veel minder gelegenheid om die te leren kennen. Tenzij via ­datingsites en -apps.”

Een zwoele blik en een rake openingszin aan de toog: daarmee hadden geoefende flirters al half gewonnen. Vaardigheden waar ze nu niks aan hebben.

“De pick-up artists onder ons hebben het nu lastig. Ze krijgen minder kansen. Ze kunnen nog op straat toeslaan, maar door de mondmaskers gaat een groot gedeelte van de gezichtsuitdrukking verloren. Dus moeten ze veranderen van strategie. Oogcontact is nu des te doorslaggevender. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn. In islamitische landen hebben gesluierde vrouwen alléén hun ogen om indruk te maken.”

Zijn er ook winnaars in het gewijzigde spel der verleiding?

“Sommigen hebben het nu juist gemakkelijker. Bijvoorbeeld wie slecht is in verleiden of van nature ­terug­houdender is. Die groep vindt het juist comfortabel dat het niet meer instant moet, dat er meer tijd is. Een sensuele blik, een rake openingszin of een andere techniek om iemand binnen te doen: dat is één zaak. Maar om een contact uit te bouwen, heb je andere vaardigheden nodig. Je moet verbinding maken met de ander. Zeker in een periode waarin contacten zo schaars zijn geworden, merk ik dat mensen sneller tot de essentie komen en diepgaandere gesprekken ­voeren.”

Corona heeft het daten ­sowieso veranderd. Hoe vaak gaan we bij het ­eerste, officiële afspraakje niet op café of restaurant?

“Uiteraard zijn mensen creatief: ze spreken af om te gaan wandelen en nemen koffie in een thermosfles of een fles wijn mee voor onderweg. Ik kan me voorstellen dat dit het daten is zoals honderd jaar geleden. Je kunt er zelfs de romantiek van inzien. Het kost allemaal wat meer moeite, maar dat doet tegelijk een deel afhaken. Zij beperken het tot bijvoorbeeld videobellen, maar dat heeft nooit de impact van een echte ontmoeting.”

Het is ook niet prettig om af te spreken met social distancing en mond­maskers.

“Afstand houden wordt als heel onnatuurlijk ervaren. Onderschat ook niet de angst om besmet te raken. Sommigen durven daardoor niet eens fysiek af te spreken, ook al hebben ze online een goed eerste contact opgebouwd.”

Maakt de coronacrisis het haast onmogelijk om nu een relatie te beginnen?

“Als er écht sprake is van aantrekkingskracht of ontluikende liefde, is de stap nu juist kleiner om elkaar toe te laten in elkaars leven. Ook letterlijk, door de ander bij je thuis uit te nodigen voor een diner of een drankje. Het zal niet honderd procent coronaproof zijn, maar het toont aan dat je elkaar vertrouwt. Zo heeft deze pandemie ook positieve aspecten.”

Sommige koppels kenden elkaar nog maar net en gingen al samenwonen. Te snel?

“Zeker in de eerste lockdown, toen er een verbod was op niet-essentiële verplaatsingen, hebben veel prille koppels geredeneerd: Oké, normaal zouden we nooit na enkele weken al gaan samenwonen. Maar we wonen te ver uit elkaar en willen bij elkaar zijn. We zien wel wat ervan komt. Dat is in de meeste gevallen positief uitgedraaid. De vraag: wat is té snel? Je leert elkaar zo versneld kennen, ontdekt sneller of het al dan niet goed zit. Daar is niks mis mee. Het is niet omdat je langer verkeert dat je behoed bent voor falen.”

Zijn sommige singles zo ­tot wanhoop gedreven dat ze minder kieskeurig zijn, en desnoods een partner nemen tegen de eenzaamheid?

“Vroeger dachten vrijgezellen misschien over een contact dat hen op het eerste gezicht niet aansprak: Op naar de volgende. Nu gaan ze daar rustiger mee om. In de zin: Ik voel me niet aangetrokken tot die ander, maar we hebben een fijn mailcontact. Laat ons eens gaan wandelen. Er treedt vertraging in dating op. Slow dating, zeg maar. Het hangt samen met het sociale isolement dat vele singles ervaren, zowel professioneel door het telewerk, als in de vrije tijd. Ze hebben meer dan ooit behoefte om contacten te leggen en uit te bouwen. Maar het aanbod is beperkt.”

Wat als er kinderen uit een vorige relatie bijkomen? Dat veroorzaakt toch ­praktische problemen?

“Zo’n situatie is inderdaad de meest complexe. Je kunt mensen niet verbieden om hun kinderen te zien, maar bubbels en generaties dreigen zo wel te mixen. Loyaliteit binnen een relatie is meer dan ooit een discussiepunt. Het komt er dus op neer goede afspraken te maken en vooral het gezond verstand te gebruiken.”