Ik ben verliefd op mijn nicht, hoe ga ik hiermee om?

27 mei 2019

"Ik, een 39-jarige man, ben verliefd op mijn nichtje van 30. We hadden allebei een moeilijke jeugd. Ik heb nog een beetje contact met een paar familieleden, zij brak met iedereen. Wij ervaren een heel grote klik bij elkaar, kunnen over alles praten. We knuffelen heel veel, maar zijn nog niet verder gegaan. Ik wil niets forceren, voel bij ons beiden dat er ook schroom is. Ik ben blij dit eens te kunnen delen, ik zie mezelf soms als niet normaal. Hoe ga ik hiermee om?"

Rika Ponnet:

Ik kan me jouw gevoelens van verwarring goed voorstellen. Daar kun je op verschillende manieren naar kijken. Misschien is de liefde die jullie voelen inderdaad de liefde tussen man en vrouw, in de volle betekenis van het woord. Dat het niet evident is, dat er veel vooroordelen zijn, dat het vaak ook familierelaties onder hoge druk zet, maakt de moeilijkheid ervan uit.

Soms hangt zo'n relatie ook direct samen met de familierelaties. Men zoekt verbondenheid vanuit een diepe nood aan een vorm van familiale verbinding, als coalitie tegen een familie die als vijandig ervaren wordt. Dan is het een manier om een vorm van familie tot stand te brengen met iemand uit die familie. Allemaal hebben we immers de levenslange behoefte deel uit te maken van een breder verhaal. Ook dat kan een motor zijn in jullie gevoelens voor elkaar.

Dat jullie veel schroom hebben om voorbij het knuffelen en de affectie te gaan, kan daar sterk op wijzen. Weet dat je niets ‘fouts' kunt doen, maar ook dat deze relatie een grote kwetsbaarheid in zich draagt. Jullie familiale verleden en de verbondenheden daar, jullie feitelijke verhouding tot elkaar komen bovenop alle kwetsbaarheden eigen aan elke relatie. Mij lijkt het goed om tijd te nemen, zo een zuiverder gevoel te krijgen bij wat echt speelt: een man-vrouwliefdesband of familiale verbondenheid, nood aan affectie en nabijheid op dat vlak.

Weet dat sterke gevoelens van aantrekking zo goed als altijd als verliefdheid verklaard worden, maar dat de betekenis ook anders kan zijn. De intensiteit is dan zoals bij verliefdheid, maar de diepere betekenis is niet erotisch van aard. (Je ziet dat ook tussen mama's en jonge kinderen, een ‘verliefdheid' die gericht is op gevoelssymbiose, al zijn er soms ook fysieke componenten. Zo ontstaan er bij het geven van borstvoeding ook al eens lustgevoelens, een taboe, maar een heel normale lichamelijke reactie.) Probeer je vooral niet schuldig te voelen: iemand graag zien is en blijft iets moois, niets om te devalueren, zeker als het met zo veel wederzijds respect gebeurt.